နွားကျောင်းသားဇာတ်

နွားကျောင်းသားဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအခါက ဗာရဏသီပြည်၌ မင်းပြုတော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါး ရှိပါတယ်။ မင်းကြီးမှာ နွားအုပ်များစွာ ရှိပါတယ်။ နွားအုပ်များကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်အတွက် နွားကျောင်းသားများကို ခန့်ထားပါတယ်။ နွားကျောင်းသားတွေထဲမှာ ပျဉ်းမနားရွာသား နွားကျောင်းသားတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူဟာ အလွန်ရိုးသားပြီး စေတနာပါပါတယ်။

တစ်နေ့မှာတော့ မင်းကြီးဟာ နွားအုပ်များကို စစ်ဆေးဖို့ ထွက်လာပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ နွားကျောင်းသားတွေကို မေးပါတယ်။ 'နွားတွေ အားလုံး ကျန်းမာရဲ့လား။ အစာရေစာ ပြည့်စုံရဲ့လား' လို့ မေးပါတယ်။ နွားကျောင်းသားတွေဟာ အသီးသီး ဖြေကြားကြပါတယ်။

အဲဒီအခါမှာ ပျဉ်းမနားရွာသား နွားကျောင်းသားဟာ မင်းကြီးကို ရင်နာစွာ လျှောက်တင်ပါတယ်။ 'အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ နွားအုပ်ဟာ အလွန်ပိန်ချုံးနေပါတယ်။ အစာရေစာလည်း မလုံလောက်ပါဘူး။ အဲဒီအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် အထက်အရာရှိကို ပြောပြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ ဂရုမစိုက်ပါဘူး' လို့ ဆိုပါတယ်။

မင်းကြီးဟာ နွားကျောင်းသားရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ ဒေါသထွက်ပါတယ်။ 'ဘာဖြစ်လို့ အထက်အရာရှိဟာ ဂရုမစိုက်ရတာလဲ။ သူဟာ တာဝန်မကျေဘူး' လို့ အော်ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ အထက်အရာရှိကို ခေါ်ယူပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းပါတယ်။ အထက်အရာရှိဟာ အလွန်ကြောက်ရွံ့ပါတယ်။

ထိုအချိန်မှာပဲ အထက်အရာရှိဟာ မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ 'အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မှာ အပြစ်မရှိပါဘူး။ ကျွန်ုပ်မှာ အထက်အရာရှိ ထပ်တစ်ဆင့် ရှိပါသေးတယ်။ သူဟာ ကျွန်ုပ်ကို ကူညီဖို့ အမိန့်မပေးပါဘူး' လို့ ဆိုပါတယ်။

မင်းကြီးဟာ အထက်အရာရှိရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်ပါတယ်။ 'ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလူဟာ ကူညီဖို့ အမိန့်မပေးတာလဲ။ သူဟာ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် မလုပ်ဘူး' လို့ အော်ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ အဲဒီလူကိုလည်း ခေါ်ယူပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ မင်းကြီးဟာ အဆင့်ဆင့် မေးမြန်းသွားပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းကြီးဟာ အကြောင်းစုံကို သိရပါတယ်။ အကြောင်းရင်းကတော့ အဲဒီနွားအုပ်ဟာ အလွန်အသက်ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အစာကို ကောင်းစွာ မကြေနိုင်ပါဘူး။ နောက်ပြီး မင်းကြီးရဲ့ မှူးမတ်တွေဟာလည်း နွားအုပ်ကို အစာအလုံအလောက် မပေးပါဘူး။

မင်းကြီးဟာ အကြောင်းစုံကို သိတဲ့အခါ ဝမ်းနည်းပါတယ်။ 'အေး... ငါဟာ အကြောင်းကို ကောင်းစွာ မသိဘဲ အပြစ်တင်မိတယ်။ နွားကျောင်းသားလေးဟာ ရိုးသားစွာ ပြောပြခဲ့တာပဲ' လို့ တွေးပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ပျဉ်းမနားရွာသား နွားကျောင်းသားကို ခေါ်ယူပါတယ်။ 'အချင်းနွားကျောင်းသား၊ ငါဟာ မင်းကို အပြစ်တင်မိတယ်။ မင်းဟာ ရိုးသားစွာ ပြောပြခဲ့တာပဲ။ ငါဟာ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်' လို့ ဆိုပါတယ်။

မင်းကြီးဟာ နွားကျောင်းသားကို ဆုချီးမြှင့်ပါတယ်။ နောက်ပြီး နွားအုပ်ကို အစာအလုံအလောက် ပေးဖို့ အမိန့်ထုတ်ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ နွားကျောင်းသားရဲ့ ရိုးသားမှုကို ချီးကျူးပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပျဉ်းမနားရွာသား နွားကျောင်းသားဟာ မင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိပါတယ်။ သူဟာ မင်းကြီးရဲ့ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပါတယ်။ သူဟာ မင်းကြီးကို အကြံဉာဏ်ကောင်းများ ပေးပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ ရိုးသားမှုနှင့် စေတနာကြောင့် နန်းတော်မှာ အလွန်အရေးပါသူ ဖြစ်လာပါတယ်။

ဤသို့လျှင် ပျဉ်းမနားရွာသား နွားကျောင်းသားဟာ မင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကောင်းစွာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အမြဲတမ်း ရိုးသားစွာနဲ့ စေတနာပါစွာ နေထိုင်ပါတယ်။